Kernel Hearts zorgt voor chaos in de hemel

Sommige games hebben maar een paar seconden beeldmateriaal nodig om je even stil te laten staan en je af te vragen: „Wacht eens even, wat gebeurt hier nu precies?“ Kernel Hearts, dat op 17 september is uitgebracht, is precies zo’n game. Vier androïde magische meisjes, een post-apocalyptische wereld bedekt met as, vreemde engelen en de Toren van Babel die rechtstreeks naar de hemel leidt — dit alles verpakt in een actie-roguelite met één opmerkelijk ambitieus doel: naar de top klimmen en God van zijn troon stoten. Dat klinkt nu al waanzinnig, en juist die pure vreemdheid maakt het spel op het eerste gezicht zo moeilijk te negeren.

Kernel Hearts verleidt je altijd om nog een stukje verder de toren in te klimmen

Als Hades elke mislukking omzet in een nieuwe stap vooruit, terwijl Risk of Rain 2 gedijt op grotere 3D-levels, co-op en builds die geleidelijk uit de hand lopen, lijkt Kernel Hearts ergens tussen die twee ervaringen in te zitten. Het maakt nog steeds gebruik van meta-progressie om elke expeditie betekenisvol te maken, maar het verkennen van de gebieden, het kiezen van confrontaties en het jagen op beloningen voelt meer aan als een open 3D-roguelite-structuur. Wat het onderscheidt van die bekende formules is de zeer kenmerkende wereld die Ephemera Games eromheen bouwt: magical-girl-anime, religieuze beeldtaal en een post-apocalyptische setting geïnspireerd door Patagonië, die allemaal dezelfde ruimte delen.

Fernet, Spika, Laika en Dolce zijn er ook niet alleen om het visuele plaatje compleet te maken. De vier leden van M.A.H.O.U. verschillen voldoende in animatie, snelheid, bewegingen en gevechtsritme, zodat het wisselen van personage merkbaar invloed heeft op hoe een run aanvoelt. Sommige zijn sneller en wendbaarder, andere vertrouwen op zwaardere aanvallen, terwijl weer een ander ervoor zorgt dat gevechten bijna als een voorstelling aanvoelen. Het is een slimme keuze voor een roguelite: in plaats van alleen maar te vragen „welke build is het sterkst?“, moedigt het spel je ook aan om uit te zoeken welk magisch meisje eigenlijk het beste past bij de manier waarop jij wilt spelen.

Elke expeditie is opgebouwd rond verschillende keuzelagen:

• Mementos en Relics bieden voortdurend kansen om je build in verschillende richtingen te sturen.
• MAHOU.OS zorgt voor voortgang op de lange termijn tussen expedities.
• Heavenly Curse zorgt voor momenten waarop je magische meisje een enorme krachtuitbarsting kan ontketenen.
• Ontmoetingen en beloningen geven je controle over wat je tijdens een run wilt nastreven.
• De Sin-meter zorgt voor tijdsdruk, waardoor je moet kiezen tussen verdergaan of gokken op nog één upgrade.

Dat laatste systeem geeft Kernel Hearts een bijzonder interessante spanningslaag. Zodra een build vorm begint te krijgen, wordt het verrassend moeilijk om een nabijgelegen beloning links te laten liggen. Wanneer het volgende Memento een doorsnee run in iets gedenkwaardigs kan veranderen, wordt de afweging tussen doorgaan en het risico op een nieuwe ontmoeting ineens veel belangrijker. De game begrijpt de ‘nog één keer’-mentaliteit die roguelites zo verslavend maakt, en met online co-op voor maximaal vier spelers kunnen die beslissingen gemakkelijk uitmonden in chaotische momenten die veel moeilijker te evenaren zijn als je in je eentje speelt.

Op het gebied van gevechten moet Kernel Hearts echter nog dezelfde mate van overeenstemming zien te bereiken. De reacties na de lancering zijn redelijk verdeeld: sommige spelers genieten van het gevechtsritme, de eindbazen en de manier waarop builds zich tijdens een run ontwikkelen, terwijl anderen vinden dat de timing van ontwijkingen, de feedback bij treffers, de weerbaarheid van vijanden en het tempo van de voortgang nog steeds niet de soepelheid hebben waarop ze hadden gehoopt.

Dit is ook waar vergelijkingen met gevestigde namen meer aan het licht brengen. Hades staat bekend om strakke gevechten en onmiddellijke feedback, terwijl Risk of Rain 2 het verzamelen van items kan leiden tot spectaculaire sprongen in kracht. Kernel Hearts speelt met soortgelijke ideeën, maar biedt op dit moment nog niet altijd dezelfde mate van voldoening.

Gelukkig zijn de gevechten niet het enige dat de ervaring bij elkaar houdt. Zelfs onder de reacties die niet helemaal positief zijn, worden verschillende aspecten herhaaldelijk als sterke punten genoemd:

• Het karakterontwerp van de vier M.A.H.O.U.-leden.
• De soundtrack en de algehele sfeer.
• Een visuele identiteit die anime combineert met een post-apocalyptische setting.
• Engelenontwerpen die zowel mooi als verontrustend zijn.
• Religieuze symboliek vermengd met Japanse invloeden en uitgesproken Argentijnse accenten.

Samen geven deze elementen Kernel Hearts een uitstraling die je nauwelijks met iets anders kunt verwarren. Magische meisjes steken af tegen landschappen die bijna volledig dood aanvoelen, religieuze symbolen botsen met de heldere anime-esthetiek, en de Argentijnse invloed zorgt ervoor dat de wereld niet aanvoelt als zomaar weer een bekende ‘door anime geïnspireerde’ setting. Het is ook een van de redenen waarom de game zo nieuwsgierig blijft maken, zelfs nu de gevechten nog niet iedereen hebben overtuigd.

Voorlopig is Kernel Hearts vooral aantrekkelijk vanwege de persoonlijkheid die door al deze elementen samen wordt gecreëerd, in plaats van door één specifiek systeem. Het is misschien niet de soepelste actie-roguelite die er is, maar het is vreemd genoeg om je te laten afvragen wat de Toren op de volgende verdieping verbergt, gevarieerd genoeg om je te laten verlangen naar een ander personage, en flexibel genoeg om elke expeditie een andere wending te geven, afhankelijk van de build die je samenstelt.

Voor een roguelite is het soms al een belangrijke overwinning als je spelers ertoe kunt brengen één run uit te spelen en meteen na te denken over de volgende. Bezoek de officiële website van de game voor meer informatie, en vergeet niet ons prijsvergelijkingsplatform te bekijken om Kernel Hearts tegen de laagste prijs te kopen.