Saros, een gedurfde maar verdeeldheid zaaiende evolutie van Returnal

Housemarque maakt geen gewone shooters en Saros maakt dat binnen een paar minuten duidelijk. De Finse studio, vooral bekend van Returnal, is terug met een nieuwe PlayStation 5-exclusive die zowel vertrouwd als rebels aanvoelt. Het is nog steeds snel, slopend en hypnotiserend, maar deze keer is er een duidelijke verschuiving in de filosofie: Saros wil dat je doorgaat en niet gewoon opnieuw begint.

Spektakel en verhaal

De game speelt zich af op de griezelige planeet Carcosa en volgt Arjun Devraj, een geharde handhaver die een verdwenen kolonie onderzoekt onder een permanente eclips. Het uitgangspunt van de game leunt zwaar op klassieke sciencefiction, maar in tegenstelling tot de cryptische verhaallijn van Returnal is Saros meer bereid om zichzelf uit te leggen. Er zijn duidelijkere motivaties, directere interacties tussen personages en een verhaal dat zich met minder dubbelzinnigheid ontvouwt, ook al gaat dat ten koste van een deel van het mysterie dat zijn voorganger zo beklemmend maakte.

Mechanisch gezien is de grootste verandering hoe de game omgaat met falen. De dood maakt nog steeds deel uit van de loop, dit is tenslotte Housemarque, maar de lei wordt niet meer zo schoongeveegd. Doorlopende upgrades, selecteerbare paden en moeilijkheidsaanpassingen verzachten de harde randen van de roguelike-structuur. Dit is een bewuste stap in de richting van toegankelijkheid en voor veel spelers zal het een welkome stap zijn. Voor anderen kan het voelen alsof de studio de druk heeft weggenomen die het eerdere werk zo opwindend maakte.

Wat niet is veranderd, is de obsessie van de studio voor beweging en momentum. Bij gevechten in Saros draait het minder om verstoppen en meer om het stromen door kogels, om vijanden heen en het gevaar tegemoet. Ontmoetingen ontvouwen zich als een gecontroleerde chaos, waarbij overleven zowel van het ritme als van reflexen afhangt. Wapens evolueren tijdens het rennen, vaardigheden stapelen zich op onvoorspelbare manieren op en elke arena wordt een kinetische puzzel.

Saros is puur spektakel. Housemarque leunt zwaar op lichteffecten, dichte partikelsystemen en buitenaardse architectuur die zowel oud als synthetisch aanvoelt. Op krachtigere hardware grenst de game aan overweldigend, op een goede manier. Explosies ontploffen, schaduwen strekken zich onnatuurlijk uit en de altijd aanwezige eclips werpt alles in een surrealistische, veranderende gloed die de buitenwereldse toon van de game versterkt.

En toch, ondanks alle sterke punten, kan Saros niet helemaal ontsnappen aan de aantrekkingskracht van Returnal. Vergelijkingen zijn onvermijdelijk, en niet altijd even vleiend. Waar Returnal aanvoelde als een gedurfd statement, komt Saros soms over als een voorzichtige iteratie, toegankelijker, meer gestructureerd, maar ook iets minder gedurfd. Het is het verschil tussen een blikseminslag en een goed ontworpen elektriciteitsnet.

Toch maakt dat het niet onbelangrijk. Saros is eerder een teken van een studio die haar stem verfijnt dan opnieuw uitvindt. Het schokt spelers misschien niet op dezelfde manier, maar het verbreedt het publiek zonder de kernidentiteit die het werk van Housemarque definieert los te laten. In een landschap vol veilige sequels en uitgestrekte open werelden onderscheidt de game zich door eenvoudigweg gefocust en onvervalst intens te blijven. Of je nu fan bent van het werk van Housemarque of niet, je kunt onze prijsvergelijker gebruiken om Saros voor de beste prijs te pre-orderen.