Waarom Stonemachia spelers weet te overtuigen met een wild concept

Sommige games gaan viraal omdat ze van de ene op de andere dag enorme spelersaantallen halen. Andere doen dat omdat het idee zo vreemd, zo eenvoudig uit te leggen en zo verrassend goed is dat mensen er maar niet over ophouden. Stonemachia lijkt thuis te horen in die tweede groep.

Op papier is dit al het soort pitch waardoor je stopt met scrollen: een ‘soulslike’ actie-avontuur waarin je speelt als een schaakpion in een duistere wereld geïnspireerd door Italiaanse kunst, folklore en engelachtige horror. Dat alleen al is genoeg om spelers te laten opkijken. Voeg daar nog aan toe dat je personage kan transformeren in andere schaakstukken, elk met verschillende vaardigheden, en plotseling is het geheel heel eenvoudig in één zin te verkopen: “Het is de ‘souls-achtige’ schaakgame waarin een pion tegen griezelige engelen vecht.”

Vreemd genoeg om te verspreiden, goed genoeg om te blijven hangen

Dat is precies waarom Stonemachia de aandacht begint te trekken. Niet omdat het plotseling Steam heeft veroverd met gigantische cijfers, maar omdat het concept op de best mogelijke manier vreemd is. Het heeft die energie van een kleine indiegame waarbij één sterk idee de hele identiteit draagt, en spelers die het uitproberen lijken te genieten van wat ze aantreffen.

Ook de gevechten geven het een duidelijke plek binnen het ‘soulslike’-genre. Stonemachia legt de nadruk op snelle bewegingen, ontwijken, pareren, baasgevechten, upgrades en dat vertrouwde gevoel van gestraft worden als je in paniek raakt. Spelers die van games als Lies of P houden, zullen de aantrekkingskracht waarschijnlijk meteen begrijpen: het probeert niet de grootste game in het genre te zijn, maar het wil wel dat je de patronen van vijanden leert kennen, scherp blijft en je overwinningen verdient.

Wat het spel echt onderscheidt, is het transformatiesysteem met schaakstukken. Beginnen als een pion voelt al als een grap die het spel je uitdaagt om serieus te nemen, maar het vrijspelen van nieuwe vormen geeft het avontuur een geheel eigen sfeer. In plaats van weer een duistere fantasiegame te zijn met een zwaard en wat sombere ruïnes, heeft Stonemachia een visuele en gameplay-aantrekkingskracht die mensen bijblijft.

Dat is heel belangrijk voor indiegames. Soms heeft een game geen enorme marketingcampagne nodig om online bekendheid te krijgen. Het heeft een duidelijke identiteit nodig, een goede eerste indruk en spelers die zeggen: „Wacht eens even, heb je dit al gezien?“ Stonemachia heeft dat allemaal.

Dus nee, dit is nog geen gigantische hit. Maar het is wel het soort spel dat via mond-tot-mondreclame kan groeien, omdat het idee vernieuwend is, de stijl memorabel is en de mensen die het spelen er duidelijk plezier in hebben.

Voordat je Medhelan binnenstapt en probeert te overleven als de dapperste pion in de gamewereld, maak dan zeker gebruik van onze prijsvergelijker om de beste prijzen voor Stonemachia te vinden.