The Merlies maakt van de apocalyps een hartverwarmend avontuur

Bij een wereld zonder mensen denkt men meestal aan verwoeste steden, gevaar en een voortdurende strijd om te overleven. The Merlies bekijkt dat idee vanuit een heel andere invalshoek. De natuur herwint langzaam de overblijfselen van een oude beschaving, terwijl tussen de enorme achtergelaten objecten een zwerm kleine vogeltjes simpelweg probeert elkaar weer te vinden en een plek te bouwen die ze hun thuis kunnen noemen. Zonder gevechten en zonder spannende eindbaasgevechten maakt de game in plaats daarvan nieuwsgierigheid, samenwerking en verkenning tot de drijvende krachten achter je reis.

Een Metroidvania die geen gevechten nodig heeft om verkenning de moeite waard te maken

De ontwikkelaars omschrijven The Merlies als een „wholesomevania“, en die term vat de geest van het spel verrassend goed samen. Je verkent nog steeds een onderling verbonden 2D-wereld, komt paden tegen die je nog niet kunt bereiken en vindt redenen om terug te keren naar bekende gebieden nadat je nieuwe vaardigheden hebt verworven. In plaats van vooruitgang te koppelen aan wapens, statistieken of steeds krachtigere gevechtsvaardigheden, maakt The Merlies de leden van je zwerm echter tot de hulpmiddelen waarmee je verder kunt komen.

Het vinden van nog een Merlie betekent daarom meer dan alleen maar een schattig gezichtje toevoegen aan de groep die achter je aanloopt. Naarmate de kudde groeit, openen zich geleidelijk nieuwe mogelijkheden, waardoor je meer redenen krijgt om plekken opnieuw te bezoeken waarvan je dacht dat je ze al helemaal doorhad.

De gameplay draait grotendeels om hoe je de kudde inzet en coördineert:

• stapel Merlies op elkaar om hogere plekken te bereiken;
• schiet een lid naar gebieden die anders buiten bereik zouden liggen;
• de kudde op te splitsen in afzonderlijke groepen om interactie te hebben met mechanismen op verschillende locaties;
• breng iedereen weer bij elkaar voordat je dieper de wereld in trekt.

Door dat ontwerp ligt een vergelijking met Pikmin voor de hand. In beide spellen staan kleine wezens centraal en worden anders zo gewone voorwerpen vanuit hun perspectief tot enorme obstakels. Maar The Merlies is geen miniatuurstrategiespel. Er zijn geen gevechten en geen druk om een leger in stand te houden; de nadruk ligt veel meer op puzzelplatformspellen, verkenning en het uitzoeken hoe je de hele zwerm door de omgeving kunt loodsen.

En vroeg of laat brengt elke reis je terug naar het Nest.

Voorwerpen die mensen als nutteloos zouden beschouwen, kunnen waardevolle materialen worden voor de Merlie-gemeenschap. Een lamp, een schrijfbordje, een ijsblokjesbakje of andere alledaagse voorwerpen kunnen voor deze kleine bewoners de omvang aannemen van hele gebouwen. Het bouwen van het dorp voelt daarom niet los van het avontuur, maar eerder als een natuurlijk vervolg ervan: verken de wereld, breng mee wat je vindt en zie hoe het Nest na elke reis geleidelijk verandert.

Dat perspectief geeft het solarpunk-thema van The Merlies ook meer betekenis dan dat het louter als een aantrekkelijke visuele stijl dient. Dit is nog steeds een wereld waar de mensheid is verdwenen, maar de game is minder geïnteresseerd in het precies uitleggen hoe de ramp precies is gebeurd. Wat belangrijker is, is wat nieuw leven kan doen met alles wat is achtergelaten.

Het verkennen voelt daardoor veel rustiger aan dan in veel traditionele Metroidvania’s. Sommige momenten doen misschien denken aan avontuurlijke platformgames zoals Planet of Lana, in de manier waarop de omgeving de speler begeleidt, maar The Merlies neemt grotendeels het gevoel weg dat je wordt achtervolgd of je voortdurend op gevaar moet voorbereiden. De aantrekkingskracht zit hem juist in het spotten van een vreemd voorwerp in de verte, het vinden van een pad dat je nog niet kunt oversteken, en je afvragen wat je kleine kudde ermee zou kunnen doen zodra er nog een paar leden bij zijn gekomen.

Met een geschatte speeltijd van zo’n 8–10 uur probeert The Merlies geen gigantische Metroidvania te worden. Wat het spel onderscheidt, is hoe het een vertrouwde structuur neemt en de motivatie erachter verandert: vooruitgang komt voort uit de gemeenschap, puzzels zijn opgebouwd rond teamwork en de post-apocalyptische wereld is minder gericht op eindes dan op de mogelijkheid om opnieuw te beginnen.

Als je op zoek bent naar een rustige avonturen-platformgame die toch een constant gevoel van verkenning en ontdekking biedt, bezoek dan de officiële website van de game voor meer informatie over The Merlies. Je kunt ook ons prijsvergelijkingsplatform bezoeken om The Merlies tegen de beste prijs te kopen.