Een deckbuilder met dobbelstenen? Die in the Dungeon spijkert het idee

Die in the Dungeon landt in een ruimte die de meeste spelers al begrijpen, maar daar blijft het niet lang. Op papier is het een beurtgebaseerde roguelike deckbuilder in dezelfde lijn als Slay the Spire 2. Je klimt door runs, bouwt je opstelling, kiest upgrades en probeert niet weggevaagd te worden voor de eindbaas. Je klimt door runs, bouwt je set-up, kiest upgrades en probeert niet weggevaagd te worden voor de eindbaas. Klinkt bekend. Het verschil is dat je "deck" dit keer niet uit kaarten bestaat. Het bestaat uit dobbelstenen.

Die ene verandering verandert alles. In plaats van kaarten te trekken en te spelen, gooi je met dobbelstenen en leg je ze op een klein raster. Elke dobbelsteen doet iets anders, afhankelijk van zijn type en waarde - aanval, verdediging, genezing, buffs - en waar je hem plaatst is van belang. Sommige dobbelstenen versterken andere dobbelstenen naast de dobbelsteen, sommige dobbelstenen activeren effecten op basis van hun positie en plotseling voelt elke beurt als een kleine puzzel die je onder druk probeert op te lossen. Je speelt niet alleen met wat je hebt getrokken, je bouwt een bord op, zet ketens op en haalt het maximale uit elke worp. Het is veel meer hands-on dan de meeste deckbuilders, en dat is waar het klikt.

Runs zijn snel, beslissingen zijn constant en het "nog maar één poging" gevoel slaat hard toe zodra je nieuwe dobbelstenen, relikwieën en upgrades begint vrij te spelen. Er is genoeg willekeur om de dingen onvoorspelbaar te houden, maar genoeg controle om elke fout te laten voelen alsof het jouw schuld was.

De 1.0 Update brengt het volledige pakket

De volledige release gaat nog een stapje verder met een aantal solide toevoegingen. Een nieuw speelbaar personage verandert de manier waarop je loopacties benadert, terwijl het nieuwe parry-systeem een extra laag toevoegt aan de timing en verdediging van gevechten. Er is nu ook sprake van personage-progressie, dus je runs dragen bij aan iets groters in plaats van elke keer helemaal opnieuw te beginnen.

Bovendien heeft 1.0 een nieuwe eindbaas, een hogere moeilijkheidsgraad (D8), meer codexvermeldingen en zelfs een echt "echt einde" aan de achtervolging toegevoegd. Het voelt als een complete versie in plaats van een opgeschoond early access-ontwerp.

Spelers zijn er duidelijk enthousiast over. Recensies zijn "zeer positief" en de meeste lof komt terug op hetzelfde: het dobbelsteensysteem werkt. Het is eenvoudig te begrijpen, maar er zit veel diepgang in als je eenmaal begint te experimenteren met builds en synergieën.

Als je ook maar een beetje van roguelikes of deckbuilders houdt, is dit een van die spellen die het proberen waard zijn. En als je van plan bent om het spel te kopen, bekijk dan onze prijsvergelijker om de beste deal voor Die in the Dungeon te vinden voordat je eraan begint.